Badania dodatkowe

Badania dodatkowe. We wszystkich przypadkach podejrzanych o chorobę układu nerwowego, a szczególnie w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, konieczne jest badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Płyn ten pobiera się przez nakłucie lędźwiowe, podpotyliczne lub poprzez nakłucie komór bocznych.

Nakłucie lędźwiowe, wprowadzone przez Ouinckego w 1891 roku, jest najczęstszym sposobem pobierania płynu mózgowo-rdzeniowego u dzieci. Zawsze wykonuje się je w pozycji leżącej, ażeby nie wywołać szybkiego spadku ciśnienia płynu. Dziecko układa się na boku, na prostym, sztywnym podłożu, najlepiej na stole z materacem, z głową po prawej ręce wykonującego zabieg. Osoba pomagająca podczas nakłucia przygina brodę dziecka do klatki piersiowej, a kończyny dolne, zgięte w stawach kolanowych, do brzucha, uzyskując w ten sposób maksymalne, łukowate zgięcie kręgosłupa i rozszerzenie przestrzeni między wyrostkami ościstymi kręgów.

Skórę w okolicy lędźwiowej bezpośrednio przed nakłuciem oczyszcza się spirytusem i jodyną. Następnie wyczuwa się palcem lewej ręki przestrzeń pomiędzy 3 a 4 kręgiem lędźwiowym, to jest na poziomie linii łączącej najwyższe miejsca grzebieni kości biodrowych, i wprowadza się w nią prawą ręką igłę z dobrze dopasowaną przetyczką. W miarę zagłębiania igły wyczuwa się lekki opór: pierwszy – przy przebijaniu więzadeł między wyrostkami ościstymi i drugi – podczas przebijania opony twardej rdzenia. Wtedy wyjmuje się przetyczkę (mandryn) z igły i wypuszcza się płyn.

Leave a Reply