Dziecięce porażenie mózgowia

Do chorób wrodzonych powstających w późniejszym okresie ciąży .(fetogene- zy) zalicza się dziecięce porażenie mózgowe (paralysis cerebralis infantum), przez które rozumie się różnego typu zaburzenia ruchowe o nie postępującym charakterze, będące zejściem niedokrwienia i niedotlenienia tkanki mózgowej. W przypadkach tych zmiany anatoinopatologiczne polegają na zanikach komórek zwojowych i włókien nerwowych korowych oraz niedostatecznej mielinizacji dróg piramidowych.

Objawy kliniczne stają się widoczne najczęściej dopiero około 6 miesiąca życia w postaci spastycznego jednostronnego lub obustronnego niedowładu kończyn (ryc. 130). Objawom spastycznym mogą towarzyszyć ruchy atetotyczne, wyraźniejsze w odsiebnych odcinkach kończyn górnych (typ mieszany) oraz niedorozwój. W niewielkiej stosunkowo grupie przypadków z porażeniami mózgowymi występuje ogólna wiotkość mięśni z zachowanymi odruchami fizjologicznymi, często z obecnością ruchów mimowolnych atetotyczno-pląsawiczych. Mówi się wtedy o wrodzonym zespole h i p o t o n i c z n o – h i p e r k i n e- tycznym z przewagą uszkodzeń pozapiramidowych lub o zespole poza- p i r a m i d o w o – m ó ż d ż k o w y m, jeśli do wyżej opisanych objawów dołączają się niezborność i drżenie rączek.

Leave a Reply