ENCEFALOPATIE DZIECIĘCE

Pojęcie encefalopatii nie jest do dziś ściśle zdefiniowane. Na ogół przyjmuje się, że encefalopatia jest to trwałe uszkodzenie mózgu wywołane różnymi czynnikami działającymi w okresie rozwoju i dojrzewania ośrodkowego układu nerwowego, to jest w życiu płodowym, w czasie porodu, tuż po porodzie i w pierwszych 3 latach po urodzeniu.

Etiopatogeneza encefalopatii, podobnie jak i upośledzenia umysłowego nie jest całkowicie poznana. Spośród czynników etiologicznych wymienia się niezgodność czynnika Rh u matki i dziecka, urazy psychiczne i fizyczne matki w czasie ciąży, nieprawidłowo przebiegający poród, zamartwicę, niewłaściwe metody cucenia dziecka, zapalenia mózgu oraz mechaniczne urazy czaszki i mózgu we wczesnym dzieciństwie. Czynniki te poprzez działanie na szczególnie wrażliwą w okresie swego rozwoju tkankę mózgową powodują zaburzenia naczyniowe oraz zaburzenia w metabolizmie lipidów i neurohormonów, które w patogenezie encefalopatii odgrywają zasadniczą role. Zaburzenia naczyniowe poprzez niedokrwienie i niedotlenienie doprowadzają do zaników i dziurowatości tkanki mózgowej w ich obrębie. Zaburzenia metaboliczne rozkojarzają neurotransmisję impulsów, hamują dojrzewanie komórek i ich procesów enzymatycznych, opóźniają procesy mielinizacji i zmieniają reaktywność ośrodkowego układu nerwowego.

One Response to “ENCEFALOPATIE DZIECIĘCE”

Leave a Reply