Nerwica lękowa

Nerwica lękowa u dzieci powstaje w wyniku zadziałania dwojakiego rodzaju bodźców: mogą to być silne, nagle działające urazy psychiczne i wtedy lęk ma charakter konkretny, związany wyłącznie z sytuacją traumatyzującą egzogenną w postaci przeżycia gwałtownego strachu. Ta umotywowana reakcja strachu mija po ustaniu działania przykrego bodźca, który ją wywołał, a może pozostać lęk związany z przeżyciem i stanem psychicznym, jaki ona wyzwoliła, np. dziecko, które pogryzł obcy pies, na Avidok każdego psa nadal się boi. Nierzadko lęk ten dotyczy przedmiotów podobnych, np. jeśli dziecko przestraszyło się kota, który je podrapał, to może następnie bać się wszystkich miękkich i puszystych przedmiotów.

Nerwica lękowa może też być spowodowana przewlekle działającymi urazami psychicznymi – typowym przykładem tego typu nerwicy jest lęk przed szkołą, przed klasówką, przed egzaminami. U niektórych dzieci lęki stanowią jeden z pierwszych objawów nerwicy natręctw charakteryzującej się przymusowymi myślami i czynnościami, np. dziecko odczuwa lęk przed zachorowaniem i przed zarażeniem się, lęk przed przechodzeniem przez jezdnię, lęk na widok niektórych zwierząt, owadów, robaków. Lęki tego typu są nazywane fobiami. Do stanów lękowych !dołączają się często natrętne czynności, np. ssanie palca, ogryzanie paznokci, skubanie wargi, dłubanie w nosie, kręcenie włosów na palec lub wyrywanie ich.

Nerwica histeryczna polega na bezwiednym, głębokim przeświadczeniu, iż za pomocą choroby można uchylić się od nałożonych obowiązków i osiągnąć ży-

Rozpoznanie nerwic ciowe korzyści. Przyczyną nerwicy histerycznej są często powtarzające się konflikty z otoczeniem i trudne sytuacje przekraczające możliwości danego dziecka. Nerwica histeryczna najczęściej występuje u dzieci z dużą wyobraźnią i fantazją, u których sfera popędowo-uczuciowa góruje nad hamulcami intelektualnymi.

Objawy kliniczne histerii u dzieci bywają bardzo różnorodne i zmienne w swym natężeniu. Młodociany histeryk może naśladować wszelkie choroby wszystkich specjalności lekarskich w tak przekonywający sposób, że nawet lekarzy może wprowadzić w błąd. Najczęściej u dzieci obserwuje się omdlenia i napady do złudzenia przypominające padaczkę, rzekome niedowłady i porażenia kończyn, przykurcze mięśniowe, stany osłupienia, bezgłos i mutyzm.

Rozpoznanie nerwic opiera się głównie na wywiadach potwierdzających. związek przyczynowy między objawami chorobowymi a przeżyciami i urazami psychicznymi dziecka, obrazie klinicznym i wynikach badań dodatkowych wykluczających schorzenia internistyczne i neurologiczne.

Leave a Reply