Obraz kliniczny

Obraz kliniczny. Niemowlęta i małe dzieci dokonują samogwałtu najczęściej przez zaciskanie ud. krzyżowanie nóżek i przechylanie tułowia do przodu i do tyłu, jak też przez ruchy pocierania uda o udo. W czasie tych czynności dziecko czerwienieje, a cale zachowanie zdradza niepokój i narastające podniecenie. Przy próbie przerwania dziecku tego aktu – dziecko złości się i płacze. Starsze dzieci karcone przez dorosłych kryją się przed nimi w czasie samogwałtu. Paroletni chłopcy zazwyczaj pocierają prącie ręką, a dziewczęta drażnią palcami łechtaczkę, natomiast rzadziej znacznie używają twardych przedmiotów, drażniących narządy płciowe, co z kolei stosowane jest wśród młodzieży w okresie pokwitania.

Leczenie zaczyna się od usunięcia przyczyn miejscowych drażniących narządy płciowe. Spodnie i majteczki powinny być luźne, pieluszki często zmieniane, srom dokładnie należy obejrzeć, czy nie ma stanu zapalnego, wyprysku. Należy również kilkakrotnie zbadać kał na jaja pasożytów.

Konieczna jest zmiana trybu życia dziecka. W ciągu dnia dziecko powinno mieć czas wypełniony celowo, powinno przebywać po kilka godzin na świeżym powietrzu, mieć dużo zabaw ruchowych i wysiłku fizycznego. W żadnym razie nie należy stosować kar cielesnych, krzyków, gróźb, jak też nie wolno straszyć dziecka chorobą, obłędem, ogniem piekielnym. Groźby i straszenie odnoszą skutek wręcz odwrotny od zamierzonego, a ponadto przyczyniają się do powstania reakcji nerwicowych, poczucia winy i postawy lękowej. Przy znacznym pobudzeniu ruchowym i często uprawianym samogwałcie wskazane podawanie leków upsokajających po dokładnym przebadaniu dziecka.

Leave a Reply