OSTRE I PRZEWLEKŁE NASTĘPSTWA MECHANICZNYCH URAZÓW CZASZKI

Urazy czaszki i mózgu u dzieci stanowią około 40% wszystkich urazów ciała. Ulegają im częściej chłopcy niż dziewczęta. Większość urazów czaszki i mózgu przebiega u dzieci łagodnie i na ogół bez naruszenia ciągłości opon mózgowo- -rdzeniowych i skaleczenia mózgu. Rzadziej też w porównaniu z dorosłymi występują złamania pokrywy kostnej. Jeśli zaś dochodzi do tych złamań, to są to złamania linijne, a rzadko wieloodłamowe i głównie dotyczą sklepienia, a nie podstawy czaszki.

W patogenezie zmian powstających w mózgu pod wpływem mechanicznego urazu odgrywają rolę 2 mechanizmy: 1 –• uderzenie, stłuczenie, rozerwanie lub uszkodzenie naczyń mózgowych oraz 2 – biofizyczny wstrząs w sensie „concus- sio” dotyczący przede wszystkim elementów parenchymalnych: włókien nerwowych, które ulegają rozciągnięciu i submikroskop owemu rozerwaniu i neur onów, w których występują zmiany w neurofibrillach. Ten biofizyczny wstrząs istniejący w każdym urazie jest istotnym podłożem późniejszej encefalopatii pourazowej, której stopień klinicznego uzewnętrznienia się może być różny.

W świetle powyższych poglądów utrzymujący się jeszcze w wielu podręcznikach podział ostrych następstw pourazowych na wstrząśnienie i stłuczenie mózgu wydaje się być nieuzasadniony, ponieważ obraz patologiczny zawiera skutki obu mechanizmów. Mechanizmy te poprzez fizykochemiczne zmiany mogą spowodować rozpad neuronów i mieliny niezależnie od makroskopowo widocznych uszkodzeń tkanki i zmian naczyniowych w mózgu.

Leave a Reply