PRZETRWAŁY PRZEWÓD TĘTNICZY

Przetrwały przewód tętniczy jest wadą, która często występuje w postaci odo-sobnionej, może jednak również występować łącznie ze zwężeniem cieśni aorty, zwężeniem tętnicy płucnej i ubytkiem w przegrodzie międzyprzedsionkowej. Wada ta występuje dwa razy częściej u dziewczynek niż u chłopców, w niektórych rodzinach zdarza się częściej. Przewód tętniczy jest naczyniem łączącym lewą tętnicę płucną z lukiem tętnicy głównej. Różne* są kształty przewodu tętniczego (walec, stożek lub klepsydra) oraz jego wielkość (długość 1 do kilku cm, a średnica od 0,5 do szerokości aorty).

Zaburzenia hemodynamiczne. W warunkach fizjologicznych czynność przewodu tętniczego ustaje w ciągu najbliższych dni po urodzeniu, jednak przewód ten nie ulega natychmiast całkowitemu zamknięciu, lecz stopniowo zamienia się w więzadło łącznotkankowe.

Utrzymywanie się drożnego przewodu tętniczego wywołuje wskutek dużej różnicy ciśnień znaczny przepływ krwi z aorty do tętnicy płucnej. Zwiększenie się przepływu płucnego obciąża nadmierną pracą lewy przedsionek i lewą komorę, które ulegają przerostowi. Ucieczka zaś krwi z aorty po każdym skurczu serca jest przyczyną powstania chybkiego tętna oraz dużej rozpiętości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. Wielkość przecieku zależy od rozmiarów przewodu i od wielkości oporu płucnego. Nawet przy dużym przepływie wada ta rzadko powoduje u dzieci powstawanie nadciśnienia płucnego, z wyjątkiem okresu niemowlęcego. W znacznym nadciśnieniu płucnym kierunek przecieku odwraca się, powstaje sinica, głównie w zakresie dolnej połowy ciała lub lewej ręki.

Leave a Reply