Rozpoznanie i ocena padaczki dziecięcej

Rozpoznanie i ocena padaczki dziecięcej nie jest łatwa. Opiera się na wywiadach, na charakterystycznym napadowym występowaniu zaburzeń, zależnych od wieku dziecka i umiejscowieniu ognisk padaczkorodnych, jak też na charakterystycznym zapisie eeg zawierającym wyładowania napadowe o różnej morfologii. Od napadów padaczkowych trzeba odróżnić napady histeryczne występujące z reguły u dzieci nerwicowych, zawsze w obecności świadków, najczęściej bez zaburzeń świadomości, a jeśli imitują napady drgawkowe, to rzadko są rytmiczne, raczej bezładne, nieskoordynowane.

Dużą pomocą w rozpoznaniu poza wywiadami są badania dodatkowe, jak przeglądowe zdjęcia czaszki, badanie dna oczu i badanie eeg, w których dla lepszego uwypuklenia zmian patologicznych stosuje się różne metody aktywacji: wzmożone oddychanie (hiperwentylację), sen fizjologiczny, środki farmakologiczne, światło przerywane.

Rokowanie jest różne w zależności od rozległości zmian w mózgu i etiologii padaczki. W rozsianych, wieloogniskowych zmianach mózgowych wyrażających się wczesnymi częstymi napadami i niedorozwojem umysłowym – rokowanie z reguły jest niepomyślne. W niewielkich zmianach ogniskowych korowych lub podkorowo-korowych rokowanie nié jest złe pod warunkiem, że leczenie zostanie rozpoczęte tuż po pojawieniu się pierwszych klinicznych objawów padaczki. W każdym przypadku padaczki należy dążyć do iistalenia etiologii napadów.

Leave a Reply