U dzieci starszych

U dzieci starszych rozpoznanie psychopatii opiera się na następujących kryteriach: brak w wywiadach jakichkolwiek czynników wskazujących na organiczne tło zaburzeń zachowania (charakteropatię), znamienne cechy osobowości (czasem wystarczy jedna, wybitnie nasilona wada charakteru), ujemne wyniki badania neurologicznego, a także brak odchyleń od stanu prawidłowego w badaniach dodatkowych (eeg, pneumoencefalografii i badaniu dna oczu).

Leczenie polega wyłącznie na właściwym postępowaniu wychowawczym, pod wpływem którego pewne cechy psychopatyczne mogą ulec przeistoczeniu. W przypadkach ciężkiej psychopatii, gdy wad charakteru i osobowości jest dużo i gdy są one szczególnie nasilone, konieczne jest umieszczenie dziecka w zakładzie wychowawczym dla tzw. dzieci trudnych.

Leave a Reply