UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE

Pod pojęciem upośledzenia umysłowego rozumie się wyraźne ograniczenie rozwoju psychoruchowego dziecka utrudniające mu przystosowanie się do środowiska. W praktyce do przypadków upośledzenia umysłowego zalicza się tylko te, w których rozwój psychoruchowy został zahamowany we wczesnych okresach życia, to znaczy w stadium komórki rozrodczej, w życiu płodowym, w okresie porodu lub w pierwszych 3 latach po urodzeniu (granica wieku jest dyskusyjna) .

Z obliczeń statystycznych wynika, iż w Europie liczba upośledzonych dzieci w wieku szkolnym wynosi 2-3’%, w tym głęboko, upośledzonych 0,3-0,6%. W Polsce dane te wyglądają podobnie. Upośledzenie umysłowe przeważnie jest następstwem różnych chorób ośrodkowego układu nerwowego, jednakże tylko u 50% dzieci upośledzonych udaje się obecnie ustalić przyczyny upośledzenia.

Zmiany anatomopatologiczne w upośledzeniu umysłowym mogą przejawiać się zarówno uszkodzeniami makroskopowymi tkanki mózgowej w postaci zwężenia i niewykształcenia zwojów i zakrętów ‚karowych z jednoczesnym braikiem odpowiednich warstw .komórek korowych, jak i uszkodzeniami widocznymi tylko mikroskopowo lub zmianami występującymi jedynie w postaci zaburzeń metabolicznych w komórce nerwowej mózgu.

Leave a Reply