W drgawkach gorączkowych

Rokowanie zależy od przyczyny drgawek i częstości ich występowania. Drgawki gorączkowe mijają do 3 roku życia i na ogół rokowanie jest pomyślne. Źle rokują drgawki pojawiające się w końcowej fazie choroby infekcyjnej, już po spadku gorączki, a także drgawki ogniskowe lub długotrwałe, gdyż przemawiają za organicznym uszkodzeniem mózgu. Drgawki gorączkowe często nawracające i utrzymujące się po 5 roku życia, jak też drgawki gorączkowe pojawiające się po raz pierwszy u dziecka starszego powyżej 5 roku życia budzą podejrzenie organicznego uszkodzenia mózgu. Rozstrzyga badanie eeg, które w przypadkach gorączkowych drgawek z reguły bywa prawidłowe, a jeśli nawet zapis eeg wykazuje zmiany, to normalizuje się on w ciągu krótkiego czasu.

Leczenie. W drgawkach gorączkowych w przebiegu chorób infekcyjnych zawsze obok leczenia przyczynowego podaje się leki przeciwgorączkowe i prze- ciwdrgawkowe – wodzian chloralu i barbiturany. Zazwyczaj Wodzian chloralu podaje się w 1% roztworze – niemowlętom w jednorazowej dawce 0,25 -0,5 i dzieciom 1 – 5-letnim w dawce od 0,5 do 1,5 doodbytniczo. Barbiturany stosuje się domięśniowo pod postacią soli sodowej luminalu (natrium phenylaethyl- barbituricum) w dawce do 50 mg dzieciom do 1 roku życia i do 100 mg dzieciom 1 — 5-letnim. Napady drgawkowe nie ustępujące po podaniu tych leków przemawiają za organicznym uszkodzeniem mózgu i bezwzględnie wymagają obserwacji szpitalnej.

Leave a Reply