ZESPOŁY MANIAKALNE I DEPRESYJNE

Zespół maniakalny charakteryzuje się triadą objawów: wzmożonym samo-poczuciem, podnieceniem psychoruchowym i przyśpieszonym tokiem myślenia. U dzieci stan maniakalny występuje najczęściej w okresie pokwitania. W stanie maniakalnym nastrój jest zwykle podwyższony (euforyczny) dzieci są pełne pomysłów, przeceniają swe możliwości, nie mają dystansu w stosunku do dorosłych, lekceważą kolegów, są nadmiernie gadatliwe, z dużą przerzutnością uwagi i powierzchownym sposobem myślenia. Ciężkie stany podniecenia maniakalnego określa się nazwą szału (furia). Chorzy stają się wtedy ordynarni, klną, biją, niszczą przedmioty dookoła.

Zespół maniakalny może z dnia na dzień ustąpić lub przejść w zespół depresyjny, który jest jego odwrotnością. Zespół depresyjny cechuje: przygnębienie, zwolnienie lub zahamowanie procesów myślowych i zmniejszenie napędu psychoruchowego. U dzieci zespoły depresyjne zdarzają się częściej niż maniakalne i niekiedy dołącza się do wyżej wymienionych objawów uczucie lęku, utrata łaknienia, trudności w zasypianiu i bezsenność, bóle głowy lub bóle w okolicy serca. Często dręczy dzieci poczucie winy i dręczące myśli złych skutków powziętych decyzji z pragnieniem kary i popędami samobójczymi. Zawsze dziecko ma przy tym poczucie choroby i zachowaną orientację w miejscu, czasie, otoczeniu i własnej osobowości, podobnie jak w zespole maniakalnym.

Leave a Reply